Onze websites
© 2026 State Bicycle Co. - EU.
Er zijn slechte ideeën, en dan zijn er slechte ideeën die bewust worden uitgevoerd, prachtig worden gefilmd en met een stalen gezicht aan het internet worden voorgeschoteld. Dit is zo'n idee.

Na een lange pauze keert Fixed gear bergop met profs terug met de meest chaotische aflevering tot nu toe. We spraken af met Matteo Jorgenson, Amerika's beste profrenner, en waagden ons aan een klim van 4,000 voet over 12 meedogenloze mijl. De twist? Hij rijdt op een fixed-gear Cervélo met een voorrem en een overbrengingsverhouding die meer geschikt is voor spijt dan verlichting.




De omstandigheden waren ideaal. De beslissingen niet.
Indian Wells, Californië. Stille woestijnwegen, een strakblauwe lucht en een klim die er al vroeg stevig inhakt en niet meer opgeeft. De fiets kwam van een dubieuze Reddit-advertentie die uitliep op oplichting en een verlies van $800. Uiteindelijk schoot een jeugdwielerploeg (El Groupo) in Tucson ons te hulp en hielp ons het echte werk te vinden. We monteerden een voorrem, want hoewel het format afzien aanmoedigt, willen we geen carrières beëindigen.



Matteo liet het allemaal rustig over zich heen komen en legde kalm vermogenszones uit, terwijl onze presentator Scott het had over TikTok-memes en in een complete JNCO-denimoutfit afdaalde als een Evel Knievel uit de buitenwijken.
Dit is iemand die etappes in de Tour de France heeft aangevoerd en zich staande heeft gehouden tegen de beste renners ter wereld. Hier vertelt hij over fietsen met Jonas Vingegaard, deelnemen aan de Olympische Spelen en waarom profrenners niet stiekem midden in de nacht trainen. Ze zijn gewoon consistent, gefocust en ja, soms met slaaptekort.



Hij vertelt hoe surrealistisch het was om voor het oog van een zwerm journalisten een enorme, in de windtunnel geteste tijdrithelm te introduceren. Even later analyseert hij een TikTok-complottheorie over Franse straatcrêpes die op open rioolroosters worden afgekoeld. Op de een of andere manier past het allemaal bij elkaar.


Boven op de klim presenteert Scott een heuse PowerPoint over de toekomst van helmtechnologie. Het concept? Geïnspireerd door dolfijnen, magnetische aandrijving en iets dat het Camel’s Back Reservoir heet.


Er wordt gesproken over met kwik gevulde kommen in de helm die aerodynamische lift moeten creëren. Grafieken. Dolfijnweetjes. Zelfs een grafiek waarin langzamer gaan op de een of andere manier hogere snelheden oplevert.

Matteo luistert er allemaal naar. Zonder een spier te vertrekken.

Dat maakt deze aflevering zo meeslepend. Onder de humor schuilen oprechte momenten van zelfreflectie. Als Matteo wordt gevraagd naar zijn grootste onzekerheid, antwoordt hij zachtjes: “Niet geliefd zijn.” Geen toneel. Geen ironie. Alleen eerlijkheid op een helling van 10 procent, terwijl zijn hartslag snel oploopt.


En zo zijn we weer terug bij de chaos. Inline-skates. Rioolcrêpes. Wilde gedachte-experimenten over zonder remmen afdalen in zwembaden vol scheermesjes. Het is absurd en toch klopt het op de een of andere manier.
📺 Matteo Jorgenson – Fixed gear rijden, bergop, met profs
🎞️ Kijk eerdere afleveringen achter elkaar, met Phil Gaimon, Lachlan Morton, Justin Willaims en meer
▶️ Bekijk hier de volledige afspeellijst

De wielermedia staan vol met FTP-grafieken, carbonvergelijkingen en marginal gains. Dit is iets anders.
Dit gaat over vrijwillig afzien op de verkeerde fiets, in de verkeerde versnelling, met de juiste mensen. Over lachen terwijl het melkzuur door je benen giert, filosoferen terwijl je benen het uitschreeuwen en door dolfijnen aangedreven helmen pitchen aan iemand die de Tour heeft gereden.
Het is idioot. Het is briljant. Het is echt.
Dus ga fixed gear rijden. Vertrouw op je rem. Vermijd rioolcrêpes. En als iemand je een businessplan voorlegt met magneten en zeezoogdieren, luister diegene dan op zijn minst even aan.


